Krzyżuje się z rasami gęsi domowych pochodzących od gęsi gęgawy i gęsi łabędzionosej, dając płodne mieszańce. bernikla kanadyjska Branta canadensis, gęś kanadyjska, gęś czarna – przodek gęsi kanadyjskiej czarnej. Częściowo udomowiona w XVIII wieku w Ameryce Północnej. Nie ma znaczenia gospodarczego. Hodowana w parkach wielkomiejskich na Wyspach Brytyjskich, itd. Możliwe krzyżówki z rasami gęsi hodowlanych.
Rasy Typ gęsi gęgawy Anser anser: gęś włoska biała, ogólnoużytkowa, wysoka nieśność jaj, hodowana, m.in. do produkcji salami gęsiego z Mortary; jej polska odmiana: gęś kołudzka biała z Kołudy Wielkiej, wyhodowana w wyniku prac selekcyjnych gęsi włoskiej białej, stanowiąca 90% krajowego pogłowia gęsi. Masa dorosłego gąsiora wynosi 6,5–7,5 kg, gęsi 5–5,5 kg. gęś zatorska, ogólnoużytkowa, wyhodowana przez krzyżowanie czterech polskich, lokalnych odmian gęsi: pomorskiej, suwalskiej, podkarpackiej, garbonosej. gęś reńska biała, ogólnoużytkowa, wysoka nieśność jaj. gęś emdeńska (gęś bremeńska). gęś tuluska; jej lżejsza odmiana: gęś tuluska gospodarcza, hodowana, m.in. na foie gras. gęś landes, hodowana, m.in. na foie gras. gęś duża szara;