suwalskiego, a w latach 1999–2001 do powiatu giżyckiego.

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rybackie Węgorzewo..

Układ urbanistyczny Węgorzewa Gospodarka zakonna, a później książęca, znacząco przekształciła krajobraz okolic — pod nowe osady wycinano lasy, a wskutek budowy w XVI wieku tamy młyńskiej na rzece Węgorapa poziom jezior w tym rejonie podniósł się nawet o ok. 4,5 m. Zmiana ta doprowadziła do zatopienia części dróg (m.in. drogi z Kalu do Węgielsztyna i Skłodowa), powstania wyspy Upałty oraz połączenia akwenów północnych Mamr — w efekcie zniknęło z map starożytne jezioro Schokiske, dotychczas wyróżniane w dokumentach krzyżackich.

Naturalną linią kształtującą układ przestrzenny Węgorzewa był zachodni brzeg zakola rzeki Węgorapy. Zalążkiem miasta stał się zamek krzyżacki. W jego sąsiedztwie powstała osada służebna Wola (niem. Freiheit). Na początku XVI wieku, w odległości kilkuset metrów, założono koleną osadę – Nową Wieś (Gerothwol lub Geratwol), która otrzymała przywilej lokacyjny w 1514 roku. Zlokalizowano ją na skrzyżowaniu szlaków wiodących z Giżycka do Królewca i Darkiejm (dzisiejszy Oziorsk w obwodzie królewieckim).