W czasie wakacji jako wolontariusz zaciągał się na różne statki i odbywał podróże na Daleki Wschód, Syberię, do Chin, Japonii, Indii, Egiptu i Syrii. W latach 1891–1892 służył w armii rosyjskiej.

Działalność niepodległościowa Po ukończeniu studiów w 1894 roku, za działalność patriotyczną – pod zarzutem przygotowań do wywołania polskiego zbrojnego powstania, został aresztowany i zesłany do Archangielska, gdzie ukończył Szkołę Morską z tytułem Szturmana Żeglugi Wielkiej. Pod słowem honoru dostał pozwolenie na odbywanie podróży. W pierwszym rejsie na żaglowcu „Derżawa” popłynął przez Ocean Arktyczny do Norwegii z ładunkiem drewna i futer. Później pływał po morzach arktycznych jako kapitan na statku „Nadieżda”. Był członkiem Ligi PolskiejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 588..

Po odbyciu kary zsyłki powrócił na dwa lata do Odessy, gdzie w 1901 roku ożenił się z Izabelą Kietlińską. Następnie pojechał do Krakowa (1901–1906), gdzie ukończył malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych. Z powodu złego stanu zdrowia żony przeniósł się w 1907 roku do Zakopanego. Tam zajął się turystyką górską i taternictwem.