Kongresmen i gubernator Posiadanie własnych środków przekazu, jak w przypadku Coksa i jego wpływowych gazet w Ohio, stanowi bez wątpienia poważny atut w karierze politycznej, kiedy można wykorzystywać je w celu spopularyzowania swojej osoby. Podobnie rzecz miała się z przyszłym rywalem Coksa w wyborach prezydenckich, Warrenem G. Hardingiem, właścicielem Marion Star.
Przez dwie dwuletnie kadencje (1909–1913) Cox reprezentował stary 3. okręg wyborczy Sorga w Izbie Reprezentantów. Nie ubiegał się o trzecią kadencję w 1912, gdyż uzyskał nominację demokratów jako kandydat na gubernatora Ohio.
Była to jego pierwsza kadencja na tym stanowisku (trwała od 1913 do 1915). Przegrał wprawdzie walkę o reelekcję w 1914, ale powrócił w 1916. Jego kolejne dwie gubernatorskie kadencje trwały od 1917 do 1921.
Kandydat na prezydenta Na konwencji nominacyjnej w San Francisco w 1920 demokraci mianowali swoim kandydatem do Białego Domu gubernatora Coksa, w czym dużą rolę odegrał odchodzący prezydent Woodrow Wilson.
Swoim partnerem na liście (czyli kandydatem na urząd wiceprezydenta) Cox wybrał 38-letniego zastępcę sekretarza marynarki wojennej Franklina Delano Roosevelta z Nowego Jorku.