Rozróżnienie to ma szczególne znaczenie w prawoznawstwie. To samo zachowanie może należeć do zakresu normowania jednej normy, a zarazem stanowić element zakresu zastosowania innej. Przykładowo dokonanie czynu zakazanego może należeć do zakresu zastosowania normy nakazującej właściwemu organowi podjęcie określonej reakcji.
Zachowanie wyznaczone przez normę Norma postępowania odnosi się do postępowania, czyli takiego zachowania, którym podmiot może w odpowiednim zakresie kierować. Formułowanie normy nakazującej komuś zachowanie całkowicie niezależne od jego woli, np. zaprzestanie trawienia pokarmu, jest z tego punktu widzenia niedorzeczne.
Zachowanie wyznaczone przez normę:
może polegać na działaniu albo powstrzymaniu się od działania; musi być zachowaniem przyszłym w stosunku do momentu, w którym norma ma oddziaływać na adresata; może zostać określone bezpośrednio przez wskazanie czynności albo przez wskazanie stanu rzeczy, który adresat ma swoim zachowaniem spowodować, podtrzymać albo usunąć.
Wypowiedź stwierdzająca, że ktoś powinien był w przeszłości postąpić inaczej, może stanowić ocenę jego wcześniejszego zachowania albo twierdzenie, że wówczas obowiązywała go określona norma.