W 1985 roku zdecydowano zaprzestać produkcji autobusów.
W 1991 roku Autosan rozpoczął współpracę z IFĄ (Robur-Werke). Strona niemiecka dostarczyła trzy podwozia Robura wraz z układem napędowym (4-cylindrowy silnik Deutz). Sanocka fabryka na bazie tego podwozia wykonała autobus międzymiastowy, towos z (7+1 miejscami siedzącymi) i furgon (2+1 miejsca). Pogarszająca się sytuacja finansowa niemieckiego producenta spowodowała jednak zaniechanie dalszej współpracy.
Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku na nowym rynku niemieckim Robur był już mocno przestarzałą konstrukcją. Próbowano uratować pojazd m.in. poprzez zastosowanie silnika Diesla marki Deutz oraz unowocześnieniem kabiny w postaci nowego zderzaka, w który były wbudowane światła. Taka wersja dostała oznaczenie LD 3004 i powstała w liczbie ok. 350 sztuk. Nie pomogło to jednak w niekorzystnej sytuacji zakładów i w 1991 roku produkcja definitywnie została zakończona. Przez cały okres produkcji powstało ok. 250 tys. egzemplarzyHartmut Pfeffer: Phänomen/Robur. Geschichte eines Kraftfahrzeugwerkes und Dokumentation seiner Erzeugnisse 1888 – 1991. Band 2: 1945 bis 1991. Thon, Schwerin 2002, ..