Gáshólmur jest drugi w tej kolejności, którego rozmiar to ok. 10 ha, a najwyższy punkt znajduje się na wysokości 65 m n.p.m. Jego jedynymi mieszkańcami są ptaki oraz owce. Pozostałe to: Skerhólmur, Trøllkonufingur, Dunnusdrangar, Filpusardrangur Należy do nich także Drangarnir, mierzący 76 m łuk skalny składający się z dwóch części: Stóri Drangur (pol. Duży Klif), Lítli Drangur (pol. Mały Klif). Przepływa pod nim łódź wycieczkowa z miasteczka Sørvágur.
Historia Vágar jest jedną z najwcześniej skolonizowanych wysp wchodzących w skład archipelagu. Nic nie wiadomo na temat obecności wcześniejszych ludów na tym obszarze, pierwszymi z nich mogli więc być wikingowie, przypływający na Wyspy Owcze głównie z Norwegii. Pierwszą z miejscowości było najprawdopodobniej miasteczko Sørvágur, które pierwotnie powstało bardziej na północ w stosunku do dzisiejszego centrum osady, a jego początki datuje się na IX/X wiek. Później dopiero uznano, że tereny w tamtych okolicach są mniej korzystne od tych leżących na południu i postanowiono się tam przenieść opuszczając domostwa. Prawdopodobnie dzięki temu odkryto, iż osada nie pochodzi jak sądzono z okresu przełomu XV i XVI wieku, nie wspomniało bowiem o niej jedno z bardzo niewielu źródeł mówiących o archipelagu – islandzka saga, Faeringa Saga.