Rozpoczęto politykę imperialną za panowania Ewuare Wielkiego. Prowadzono wiele wojen. Wyprawy kierowane były na wschód do Ibo, na południe oraz ku zachodowi przeciw Jorubom. Dążono do opanowania wybrzeża, by narzucić zwierzchnictwo nad lokalnymi wodzami celem przejęcia kontroli nad handlem z Europejczykami. Około połowy XVI w. Benin opanował wybrzeże, aż po Lagos. Na początku XVI w. ustalono granicę z państwem Ojo na terenie krainy Ekiti na północnym zachodzie. Ehengbuda (ok. 1578-1606) był ostatnim z wielkich władców-wojowników. Do państwa przyłączył wiele miejscowości. W czasie podróży do Lagos utonął jako 90-letni stary człowiek. Twórcy królów (uzama) zabronili nowym władcom dowodzić armią osobiście. Władca od tego czasu był marionetką w ich rękach. Uzama rządzili sami. Autorytet władcy szybko upadał. Serię królów-marionetek rozpoczął Ohuan (ok. 1606-1641). Mieli oni tylko funkcje ceremonialne i religijne. Najgorszy okres to rządy Ewuakpe (ok. 1700-1712). Przestano królowi przynosić żywność, a ludność była jemu niechętna. Aby zarobić na życie, musiał pracować przy drążeniu studni i budowie dróg. Łatał własny dach pałacu. Pod koniec jego życia doszło do kryzysu wśród uzama. Wykorzystał go, by wprowadzić prawo do tronu dla najstarszego syna władcy.