Już w 1116 r., drugim roku istnienia klasztoru Clairvaux, dwunastu mnichów pod przewodnictwem brata Rogera, jednego z pierwszych, którzy porzucili szkołę Stephen of Vitry, założyło filię w Trois-Fontaines. Opactwo szybko stało się na tyle silne, że już w 1119 r. św. Bernard założył kolejne filie w Fontenay i Mont-Sainte-Marie.
W 1143 r. król Portugalii, Alfons I Zdobywca, ustanowił swoje państwo wasalem opactwa w Clairvaux i zobligował swoich następców do składania corocznej daniny oddawanej w uroczystość Zwiastowania. Natomiast w 1148 r., jako wotum za zwycięstwo nad Maurami, które odniósł dzięki modlitwom św. Bernarda, ufundował opactwo w Alcobaça, i wydał zarządzenie, że wszyscy jego opaci będą Wielkimi Jałmużnikami królów Portugalii (en. Grand Almoners of the Kings of Portugal).
W 1147 r. opactwo przyjęło pod swoją opiekę Kongregację z Savigny, założoną w 1105 r. przez św. Vitalisa z Savigny. W tym samym roku pod opiekę został przyjęty założony w 1142 r. przez św. Stephen of Durfort klasztor w Obazine.