Okres międzywojenny 24 lipca 1919 Zarząd Miejski powołał przedsiębiorstwo Tramwaje Miejskie m.st. Warszawy. 31 grudnia 1921 uruchomiono pierwszą linię nocną na trasie pl. Zbawiciela – pl. Teatralny. W marcu 1925 oddano do eksploatacji zajezdnię „Praga” przy ul. Kawęczyńskiej. W 1923 otworzono, początkowo jednotorową, linię biegnącą od ulicy Opaczewskiej do podmiejskiego wówczas Okęcia. W latach 1928–1930 przy ulicy Opaczewskiej powstała zajezdnia „Rakowiec”. W styczniu 1934 przy ul. Siedmiogrodzkiej 5 otwarto Muzeum Tramwajów i Autobusów m.st. Warszawy.
W okresie międzywojennym tramwaje były podstawowym środkiem transportu w Warszawie.
W pierwszych dniach obrony miasta we wrześniu 1939 roku komunikacja tramwajowa funkcjonowała normalnie. Tramwaje stanęły 6 września, przede wszystkim wskutek uszkodzeń sieci górnej. Komunikacja tramwajowa została częściowo przywrócona 8 września, jednak tylko na kilka godzin, gdyż naloty Luftwaffe i ostrzał artyleryjski uszkodziły Elektrownię Tramwajową i tory. Niektóre unieruchomione na ulicach tramwaje zostały wykorzystane do budowy barykad i zostały uszkodzone w czasie walk.