W tym czasie pisarz często wyjeżdżał do Rosji, gdzie cieszył się dużą popularnością.
W grudniu 1902 nawiązał współpracę z redagowanym przez Jana Władysława Dawida „Głosem”, który reprezentował wówczas orientację lewicową, bliską Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy. Według Ludwika Krzywickiego postępowa inteligencja przyjęła to niechętnie. Zerwał z pismem zwalczający Przybyszewskiego na jego łamach Andrzej Niemojewski. Przybyszewski wziął w 1903 udział w zainicjowanej w „Głosie” przez Stanisława Brzozowskiego dyskusji krytycznej na temat twórczości Henryka Sienkiewicza.
W 1905, po wybuchu rewolucji i powrocie pisarza z tournée po Rosji, przenieśli się z Jadwigą do Torunia, gdzie Przybyszewski poddał się kuracji odwykowej (był alkoholikiem). Problem alkoholowy nękał go jednak z przerwami do końca życia. Dopiero w Toruniu udało się przeprowadzić rozwód Jadwigi – pobrali się 11 kwietnia 1905 w Inowrocławiu (ślub cywilny w zaborze pruskim mógł odbyć się bez uprzedniego unieważnienia ślubu kościelnego). mały|Stanisław Przybyszewski około 1905 roku W 1906 małżonkowie wyjechali do Monachium. Pieniądze na podróż zdobyli dzięki sprzedaży rękopisu Ślubów. Życie w Niemczech było, w zależności od stanu finansów, mniej lub bardziej udane.