John Stuart Mill W odróżnieniu od Benthama, Mill odróżniał od siebie przyjemności wyższe (intelektualne) i niższe (czysto zmysłowe). Podobnie jak Bentham jednak utożsamiał dobro z przyjemnością. Uważał jednak, że człowiek jest istotą społeczną i zadawanie krzywdy innym powoduje w nim samym ból. Poczucie sprawiedliwości w jego opinii wynikało z odczucia przykrości na widok cierpienia innych. Mill łączył utylitaryzm z planem reform społecznych. Był zwolennikiem nadania praw wyborczych kobietom i poszerzania wolności słowa, ponieważ uważał, że takie zmiany zwiększają ilość szczęścia w społeczeństwie.
Krytyka Prąd ten był ostro krytykowany w XIX wieku – głównym zarzutem było oddzielanie przez utylitarystów motywów od czynu (celu samego w sobie od środków do celu), co, zdaniem przeciwników, sprawiało, że motywy stawały się nieistotne. Głównymi oponentami utylitaryzmu byli George Edward Moore, William David Ross, filozofowie chrześcijańscy i kantyści.