Od 1891 wykładał zoologię i entomologię stosowaną na Studium Rolnym UJ; prowadził także wykłady dla przyrodników na Wydziale Filozoficznym. W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim pajęczakami; m.in. wprowadził do nauki nowe kryteria oznaczania pajęczaków. Opisał co najmniej 54 nowe gatunki pająków, na jego cześć nazwano kilkanaście gatunków, m.in.: Saloca kulczynskii, Clubiona kulczynskii, Haplodrassus kulczynskii, Lessertinella kulczynskii.
Był żonaty z Anną z domu Chełmecką. Miał dzieci: Wandę (ur. 1893), Stanisław (1895–1975, botanik, działacz polityczny i państwowy) i Władysław (1890–1923, taternik).
Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera S, narożnik płd.-zach.). mały|Grób Władysława Kulczyńskiego na cmentarzu Rakowickim
Przypisy
Bibliografia Słownik biologów polskich, pod red. Stanisława Feliksiaka, Warszawa 1987, Św. p. Władysław Jan Kulczyński. Wspomnienie pośmiertne, Julian Zaleski, w: Sprawozdanie Dyrektora II Państwowego Gimnazjum św. Jacka w Krakowie za rok szkolny 1920, Kraków 1920.
Linki zewnętrzne
Arachnolog i taternik – artykuł Moniki Szabłowskiej−Zaremby.