Cały czas jednak stosowano także polskie nazwy: 1789 „na Sołaczu”, 1802-1803 „Sołacz”, 1890 „Sołacz” .

Historia Tereny, na których powstała miejscowość były jednak zasiedlone znacznie wcześniej. W okolicy archeolodzy odnaleźli pozostałości wcześniejszego osadnictwa. Pierwsze ślady ludzkiej bytności na terenie Sołacza pochodzą z okresu kultury pucharów lejkowatych. Na gruntach Sołacza odkryto również cmentarzysko z X-XII wieku (przy ul. Góralskiej 7); osady z XI-XII wieku (położonej przy dawnej Al. Sołackiej, obecnie Al. Wojska Polskiego, i ul. Mazowieckiej 43); osady z XII-XIII wieku (położonej przy dzisiejszej ul. Mazowieckiej). W lesie na wzniesieniu nad Bogdanką 300 m na północny wschód od toru kolejowego Poznań – Oborniki odnaleziono także fragmenty grzebienia z XI-XII wieku.

Na podstawie znalezisk biżuterii z X wieku zidentyfikowanej jako pochodzącą z okolic Nitry, a także nietypowego sposobu pochówku z unikatowym wyposażeniem powstała hipoteza dotycząca założenia grodu w Poznaniu przez uchodźców z księstwa nitrzańskiego. Mieli oni przenieść się w te okolice po upadku w 906 państwa wielkomorawskiego i założyć gród w Poznaniu.