Nie dopełnił wówczas wszystkich formalności prawnych związanych ze zmianą imienia, co spowodowało, że w oficjalnych dokumentach nadal figurowało jako Adolf. W 1929 wraz z żoną poprosili o cofnięcie stopni harcerskich i przeniesienie do kategorii członków współdziałających. Adolf Zbigniew Heidrich zaczął intensywną karierę zawodową. W marcu 1927 wrócił do pracy w firmie „Elibor”. Przez rok pracował na stanowisku księgowego. W maju 1928 został kierownikiem sekcji analizy rynku General Motors w Polsce. Następnie, w latach 1931–1932, pracował jako księgowy oraz kierownik biura w spółce akcyjnej „Goodyear” w Warszawie. Zdobyte doświadczenie i doskonałe referencje spowodowały, że w styczniu 1934 objął stanowisko dyrektora administracyjnego fabryki należącej do warszawskiego Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Metalowych „Norblin, Bracia Buch i T. Werner” znajdującej się w Głownie k. Łowicza.
Lata 1939–1945 W lutym 1940, Heidrich wrócił do pracy w centrali Norblina w Warszawie. W grudniu 1941 został pracownikiem Sekcji Kontroli Delegatury Rządu na Kraj, czyli konspiracyjnej Najwyższej Izby Kontroli. Przyjął pseudonim „Osiński”. W maju 1942 roku został mianowany pierwszym zastępcą dyrektora.