Od 1 stycznia 1924 zastępował Naczelnika Henryka Glassa, który kończył studia w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. W czasie XIX Zjazdu Naczelnej Rady Harcerskiej w Lublinie, 27 kwietnia 1924 został powołany na stanowisko Naczelnika GKM. Równocześnie pozostał kierownikiem Wydziału Ogólnego. Stanął na czele Organizacji Męskiej ZHP w roku, w którym miała się ona zmierzyć z dwoma wielkimi wyzwaniami organizacyjnymi: I Zlotem Narodowym i II Jamboree (Międzynarodowy Zlot Skautów) w Danii.
Zaraz po zakończeniu Zlotu Narodowego, który odbył się w dobrach Branickich w lasach pod Piasecznem, rozpoczął się trzytygodniowy obóz przygotowawczy liczącej 48 harcerzy i pięciu instruktorów drużyny reprezentacyjnej na II Jamboree w Danii. Komendantem obozu i drużyny był Heidrich. Dnia 24 października 1925 został mianowany harcmistrzem i tym samym rozkazem otrzymał urlop na czas służby wojskowej. Od lipca 1925, do kwietnia 1926, odbył szkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Ostrowie-Komorowie, którą ukończył jako sierżant podchorąży. W 1926 ożenił się z Zofią Osińską, córką gen. Aleksandra Osińskiego, wiceprzewodniczącego ZHP. Przeszedł w tym czasie z protestantyzmu na katolicyzm i zmienił imię na Zbigniew.