W tytułach swoich prac w latach 1936–1937 wyraźnie podkreślał wpływ rozpuszczalników organicznych na syntezę estrów przez esterazy.

Zajmował się m.in. katalizą esterazową, syntezą estrów (wysunął oryginalną hipotezę mechanizmu katalizy esterazowej, polegającej na aktywowaniu alkoholu i estru przez protonowanie) metabolizmem prątków gruźlicy stworzył podstawy nowej dziedziny – enzymologii, opartej na biokatalicznym działaniu esteraz w środowiskach niewodnych, na czym opiera się cały nowy światowy przemysł syntezy estrów badał kinetykę reakcji enzymatycznych, wykazując, m.in., że esterazy i lipazy są to zasadniczo te same enzymy pracował nad aktywnością hydrolityczną, a szczególnie syntetyczną lipaz badając czynniki przyspieszające działanie esteraz, stwierdził, że zwiększają one rozpuszczalność kwasów tłuszczowych w wodzie, co skłoniło go do badania wpływu rozpuszczalników organicznych na reakcje esteraz i doprowadziło do największego odkrycia, że enzymy są aktywne nawet w prawie czystych rozpuszczalnikach organicznych.

Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i PAU.

Upamiętnienie Od 2002 Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej przyznaje nagrodę dla młodych naukowców imienia Ernesta Syma.

Przypisy