Inną wersję podają Józef Gitler-Barski i Cywia Lubetkin, według których Lewartowski został aresztowany w warsztacie Landaua i wsadzony do pociągu do Treblinki. Potwierdził to również Eliahu Gutkowski, który wyskoczył z tego samego pociągu i wrócił do Warszawy. Gutkowski był świadkiem, jak Lewartowski dodawał w wagonie otuchy transportowanym i nawoływał do zachowania żydowskiej dumy i godności, mimo świadomości zbliżającej się Zagłady. Informację tę przekazał Icchakowi Cukiermanowi, który po wojnie przekazał ją wdowie po Lewartowskim, Rucie.
Upamiętnienie Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Grunwaldu III klasy zgodnie z Rozkazem personalnym nr 212 z dnia 18 kwietnia 1945 za udział w Powstaniu w getcie warszawskim 1943.
Na kamienicy przy ulicy Ogrodowej 10/26 w Warszawie, gdzie w latach 1941–1942 mieszkał Józef Lewartowski, w 1958 została umieszczona pamiątkowa tablica (zdemontowana w czerwcu 2016).
Od 20 marca 1958 jest patronem ulicy w Warszawie na terenie dzielnicy ŚródmieścieUchwała nr 15 Rady Narodowej m. st. Warszawy z dnia 20 marca 1958 r. w sprawie zmiany nazwy ulicy, „Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy”, Warszawa, dnia 6 maja 1960 r., nr 6, poz. 23;