26 października 1847 w Dreźnie poślubiła Adama Józefa Potockiego. Zamieszkała w nim w Krakowie w pałacu „Pod Baranami” i zaangażowała się w życie polityczne. Wraz z mężem przebywała także w Paryżu (Potocki walczył tam w Gwardii Narodowej w 1848). Towarzyszyła mu także w czasie uwięzienia w Wiedniu i w Trieście. Po powrocie do Krakowa pomagała mieszkańcom po pożarze miasta, a pogorzelcom wydawała zapomogi w swoim pałacu. W latach 1853-54 małżonkowie zlecili remont pałacu w tym przebudowę jego fasady. Projekt powierzyli Franciszkowi Marii Lanciemu, który dodał nową attykę i wsparty na baranich łbach balkon.
Była właścicielką klucza łubnickiego koło Staszowa. Kolekcjonowała polskie pasy szlacheckie oraz dofinansowywała prace naukowe profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ufundowała pałac w Krzeszowicach, gdzie wspierała miejscową ludność. Zaangażowała się w akcjach zakładania szkół wiejskich, kas pożyczkowych, zakładów filantropijnych. Była fundatorką kilku kościołów na obszarze swoich dóbr ziemskich. Wprowadziła przyznawanie emerytury dla oficjalistów i służby w swoim majątku.