W ostatnim starcie odniósł trzecie zwycięstwo, wygrywając bieg masowy po raz czwarty w karierze.
Na mistrzostwach świata w Hochfilzen rok później plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium stanął tylko w biegu masowym. Zajął tam trzecie miejsce, ulegając Bjørndalenowi i Svenowi Fischerowi. Brązowy medal zdobył również w sztafecie mieszanej podczas mistrzostw świata w Pokljuce w 2006 roku.
Ostatnie medale zdobywał na rozegranych w 2007 roku mistrzostwach świata w Anterselvie. Wygrał tam bieg indywidualny, wyprzedzając Niemca Michaela Greisa i Czecha Michala Šlesingra. Następnie razem z Florence Baverel-Robert, Sandrine Bailly i Vincentem Defrasne wywalczył brązowy medal w sztafecie mieszanej. Ponadto zajął też trzecie miejsce w biegu masowym, przegrywając tylko z Greisem i jego rodakiem, Andreasem Birnbacherem.
W 1998 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zajął 22. miejsce w biegu indywidualnym, siódme w sztafecie, a rywalizacji w sprincie nie ukończył. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City zdobył swój pierwszy medal olimpijski, zajmując drugie miejsce w biegu pościgowym. Cztery dni później wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył brązowy medal w sztafecie.