Biskup 8 lutego 1942 r. odbyła się jego chirotonia na biskupa brzeskiego, wikariusza diecezji pińskiej niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Początkowo jednak nie wykonywał swoich obowiązków, co zdaniem arcybiskupa Szymona (Romańczuka) jest dowodem na uznanie przez niego niekanoniczności struktury, do której został włączony. Metropolici UAKP Aleksander (Inoziemcow) i Polikarp (Sikorski) w roku następnym wyraźnie upominali go w listach za taką postawę, sugerując, że może zostać pozbawiony godności. Najprawdopodobniej pod wpływem tych nacisków pod koniec 1943 r. biskup Jerzy ostatecznie uległ i zamieszkał w Brześciu, czego dotąd unikał, i zaczął sprawować obowiązki biskupie. Z miasta wyjechał w 1944 r. na krótko przed wejściem na te tereny Armii Czerwonej. Udał się wówczas do Warszawy. 31 grudnia 1946 r. został wyznaczony na tymczasowego zwierzchnika Prawosławnej Administratury na Ziemiach Odzyskanych. mały|Sobór św. Aleksandra Newskiego w Łodzi. Biskup Jerzy (Korenistow) od 1947 r. służył w tej cerkwi, początkowo jako proboszcz, następnie jako biskup 27 maja 1947 metropolita warszawski i całej Polski Dionizy (Waledyński) skierował go do parafii św. Aleksandra Newskiego w Łodzi w charakterze proboszcza.