Według zapisu młynarz otrzymać miał drewno na swoje potrzeby oraz na naprawę młyna, który z powodu braku rudy był już młynem zbożowym.
W 1565 odnotowany został walny młyn wodny o nazwie Ruda stojący na rzece Wełnie posiadający dwa koła wodne. Miejscowy młynarz zobowiązany był do ręcznych robót. Wspomniano, że dawniej miał trzecią miarę, a teraz dawał rocznie 168 ćwiertni żyta i miał karmić dla miejscowego dworu dwa wieprze i ogary albo w zamian dawać 4 złote.
W 1508 odnotowano, że opustoszała kopalnia żelaza nie płaci poboru. W 1510 odnotowano kopalnię żelaza oraz młyn o jednym kole. Młyn płacił 6 groszy poboru podatkowego. W 1563 i 1576 odnotowano opuszczoną kopalnię żelaza. W 1563 miał miejsce pobór z młyna zwanego Ruda o dwóch kołach wodnych, który płacony był wspólnie ze wsią Gościejewo. W 1580 odnotowano kopalnię żelaza. Tenutariusz rogoziński Krzysztof Sokołowski zapłacił pobór z młyna Ruda o dwóch kołach wodnych.