W styczniu 1940 roku podjął pracę w Elektrycznych Kolejach Dojazdowych (EKD) jako konduktor i motorniczy, a następnie jako technik w dziale drogowym. Pracował tam do sierpnia 1946 roku, dorabiając potajemnie produkcją mydła toaletowego w latach 1942–1946 w spółce z inżynierem Romanem Berkowskim oraz inżynierem Bronisławem Żurakowskim. Celem tej działalności, prócz utrzymania się, było zgromadzenie środków technicznych dla przyszłej produkcji samolotów, do uruchomienia po zakończeniu okupacji. Zakupiono w tym celu obrabiarki do drewna i metalu. Ponadto zgromadzono przyrządy pomiarowe i potrzebne narzędzia, przechowywane w ukryciu. Od listopada 1942 roku brał udział w Armii Krajowej, w organizacji dywersyjnej „Wachlarz”, używając pseudonimów „Aga” i „Dzięcioł” (patrz: Kartoteka Centralna Wachlarza: nr 261), gdzie zajmował się, między innymi, konstrukcją min kolejowych. Ponadto współpracował dorywczo z Konspiracyjnym Instytutem Technicznym Lotnictwa KG AK – kryptonim „Dural”. Po kapitulacji powstania warszawskiego uniknął niewoli i ponownie trafił do Milanówka. Zamieszkał w willi „Ostoja” przy ul. Grabowa 4 do 1966 roku.