Gatunek ten nie tworzy cyst. Jego postacią inwazyjną jest trofozoit. Wrota zakażenia stanowi cewka moczowa lub pochwa. Bezpośrednią (najczęstszą) drogą szerzenia jest stosunek płciowy. Dużo rzadziej zakażenie przenosi się drogą pośrednią przez niewyschniętą wydzielinę zawierającą trofozoity na wspólnie używanych przedmiotach (np. ręcznikach, bieliźnie, pościeli, urządzeniach sanitarnych, narzędziach lekarskich). Czasami może ono rozprzestrzeniać się również poprzez ciepłe wody solankowe (o ciśnieniu osmotycznym zbliżonym do ludzkich płynów ustrojowych) lub borowiny (o pH ~6), zwłaszcza w różnych uzdrowiskach, sanatoriach czy szpitalach. Czas inkubacji inwazji szacuje się na 5–28 dni.
U kobiet zakażenie obejmuje: pochwę, cewkę moczową, szyjkę macicy (rzadko jednak poza ujście zewnętrzne), a czasami również gruczoły przedsionkowe większe (gruczoły Bartholina) oraz mniejsze (gruczoły Skenego). Liczebność populacji pasożyta w pochwie zmienia się wraz z cyklem menstruacyjnym. Najwyższa jest w fazach: estrogennej oraz późnej lutealnej (faza ciałka żółtego), najniższa zaś – podczas owulacji. Największe wahania liczebności pomiędzy poszczególnymi fazami cyklu menstruacyjnego są charakterystyczne głównie dla zarażenia bezobjawowego u kobiet.