W połowie 1923 nowo utworzona Wielkopolska Wytwórnia „Samolot” w Poznaniu, chcąc podjąć budowę samolotu W.Z.-VIII, zatrudniła Zalewskiego jako konstruktora, lecz choroba uniemożliwiła mu objęcie tego stanowiska. W tym samym roku Wojskowa Centrala Badań Lotniczych w Warszawie przedstawiła Zalewskiemu propozycję ponownego przystąpienia do budowy samolotu WZ-VIII, uznał on jednak za konieczne przeprojektowanie samolotu.
W tym samym czasie zorganizował w WCBL jedno z pierwszych w Polsce lotniczych biur konstrukcyjnych, w którego pracach brali udział późniejsi znani konstruktorzy lotniczy, m.in. Szczepan Grzeszczyk, Jerzy Dąbrowski, Jerzy Drzewiecki i Antoni Uszacki. Dwupłatowy samolot WZ-X został oblatany w sierpniu 1926 na Polu Mokotowskim (powstało 5 maszyn). Była to pierwsza całkowicie polska konstrukcja samolotu bojowego w niepodległej Polsce.
W 1928 Franciszek Żwirko i Edward Peterek wzięli na nim udział w Locie Małej Ententy i Polski. Ze względu na duże zakupy w tamtym okresie samolotów zagranicznych WZ-X nie wszedł do produkcji seryjnej. Zalewski zajmował się także pracami nad trójsilnikowym ciężkim bombowcem. Jego jednopłat metalowy WZ- IX zdobył pierwszą nagrodę w konkursie ogłoszonym w 1925 przez Departament Żeglugi Powietrznej.