Natychmiast po zakończeniu wojny Zalewski powrócił do Polski i rozpoczął pracę nad projektem skrzydłowca (ornitoptera) W.Z.-VII. oraz prace teoretyczne nad zasadami lotu wiropłatów (wiatrakowców). Teoria lotu wiatrakowców (autożyra), całkowicie opracowana w latach 1918–1922, została opublikowana w jednym z czasopism lotniczych wychodzących w Poznaniu. Studium konstrukcyjne skrzydłowca W.Z.-VII przygotowane było całkowicie, ale brak funduszów uniemożliwił jego wykonanie. Była to niewątpliwie jedna z najciekawszych prac Zalewskiego.
Niezależnie od tych prac Zalewski zaprojektował w 1919 dwumiejscowy dwupłat liniowy (samolot rozpoznawczo-bombardujący) nazwany W.Z.-VIII „De-Że-Pe”. Został zamówiony przez Departament Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Była to pierwsza polska konstrukcja lotnicza po I wojnie światowej. Był on budowany przez Centralne Warsztaty Lotnicze w Warszawie. Budowa tego samolotu została przerwana w 1920 w związku z wojną polsko-sowiecką.