W Cesarstwie Austriackim pozostał niewielki fragment, z którego formalnie utworzono nowe Księstwo Górnego i Dolnego Śląska, jednak w istocie była to już także tylko zwykła jednostka administracyjna.
Pozycja ustrojowa księstw śląskich na przestrzeni wieków zmieniała się od systemu patrymonialnego, przez etap dualizmu monarszo-stanowego, po dominację monarchy absolutnego. Na przełomie średniowiecza i nowożytności wystąpił proces integracji Śląska poprzez coraz bliższe związki polityczne pomiędzy księstwami, co zaznaczyło się działaniem ogólnośląskich organów władzy, takich jak sejm śląski. Śląskie tendencje samorządowe przegrały jednak starcie z dążeniami centralizacyjnymi Habsburgów, którzy skutecznie wprowadzili w państwie czeskim ustrój absolutny. Mimo postępującej integracji i centralizacji utrzymywały się liczne odrębności prawne i instytucjonalne poszczególnych księstw, co nadawało ustrojowi Śląska złożony i wielowarstwowy charakter.
Okres rozbicia dzielnicowego