Historia Po powstaniu w 1963 liczyła 4,5 tys. osób. Pierwotna osada Urdoma, obecnie nieistniejąca, istniała do lat 40. XX w. na brzegu rzeki Wyczegda około 10 km na zachód od obecnej Urdomy. Była tam niewielka przystań i kamienna cerkiew. Cerkiew tę zbudowano w 1824 r., a w 1846 dobudowano drugi poziom (przekształcając budowlę w dwupiętrową, gdzie cerkiew starsza, dolna pw. św. Mikołaja użytkowana była zimą, a górna pw. Zmartwychwstania Chrystusa latem) i dzwonnicęВ честь Воскресенья Христова храм. / Ленский район, Урдома село. / Русские Церкви.. Funkcjonowała do 1929, gdy władze komunistyczne ją zamknęły, w postaci ruiny stoi do dziś.
Początek osadnictwa w miejscu dzisiejszej Urdomy przypada na 1930, gdy osiedlono w tzw. Szóstym Uczastku (od marca) i w Niandzie (lato) pierwsze transporty zesłańców, głównie ludzi zaliczonych do kułaków. Nianda miała wówczas status tzw. specposiołka, czyli przeznaczonego do zasiedlania przez zesłańców. W pobliżu był też łagier. Po kilku latach Szósty Uczastek zlikwidowano, a resztki niewymarłej ludności przesiedlono do Niandy. W marcu 1940 do Niandy i sąsiednich osad przywieziono 330 polskich zesłańców, głównie z Wołynia, z których większość opuściła Niandę po 10 IX 1941Zbigniew Niedźwiedzki. W piekle zesłania. Wydawca Fundacja Nasza Przyszłość. 2012, strona 78. ..