Społeczności te w ogóle, lub słabo włączone były w większe struktury społeczno-państwowe, choć czasem ich przywódcy otrzymywali stopnie urzędnicze i byli zatwierdzani jako lokalni rządcy przez aktualną dynastię.
Historia thumb|left|200px|Statua Buddy z roku 338, powstała na terenie Późniejszego Zhao, jest najstarszą znaną datowaną rzeźbą Buddy z Chin. Pozłacany brąz. Zbiory Asian Art Museum w San Francisco Początek epoki Szesnastu Królestw wiąże się z walkami jakie na przełomie III i IV wieku wybuchły w łonie dynastii Jin, tradycyjnie znanymi jako Rebelia Ośmiu Książąt. Panujący ówcześnie cesarz Sima Zhong (291–307) był upośledzony umysłowo i faktyczną władzę w państwie sprawowała cesarzowa Jia Nanfeng wraz ze swoim rodem. Chcąc utrzymać władzę Jia w roku 297 zabiła ona dwudziestoletniego następcę tronu Sima Yu, co wywołało bunt członków rodu cesarskiego. W roku 300 jego senior, Sima Lun (301), zdobył Luoyang i zabił członków frakcji Jia, by w następnym roku wymusić abdykację Sima Zhonga i ogłosić się cesarzem. Jego władza była jednak niepopularna i wkrótce został on obalony przez innych członków swojego rodu, którzy zmusili go do samobójstwa i przywrócili nominalne panowanie Sima Zhonga.