Działalność polityczna W okresie międzywojennym i w czasie okupacji niemieckiej stronił od polityki. W 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, po czym wybrano go członkiem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Bydgoszczy. Od grudnia 1948 r. był członkiem PZPR. Był również członkiem wielu organizacji społecznych, m.in. Polskiego Związku Zachodniego, Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy (prezes w latach 1946–1950), Towarzystwa Przyjaciół Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

Dalsza działalność zawodowa Po rezygnacji Twardzickiego ze stanowiska prezydenta Bydgoszczy, Ministerstwo Administracji Publicznej w Warszawie zwróciło się z pisemną prośbą do wojewody pomorskiego „o zainteresowanie się losem” byłego prezydenta miasta i „ułatwienie mu uzyskania odpowiedniego stanowiska w innym resorcie”.

15 grudnia 1949 r. przeniósł się do Krakowa, gdzie został dyrektorem Banku Komunalnego, a następnie Oddziału Wojewódzkiego PKO. Pełnił również szereg funkcji społecznych. Jego zasługą było m.in. reaktywowanie przedwojennych Dni Krakowa. Aż do śmierci w 1972 r. pełnił funkcję doradcy dyrektora naczelnego PKO.