1938 – 9–24 osób, produkcja 6, zapas 34, sprzedaż 20. W tym ostatnim, kryzysowym okresie fabr. utrzymywała się m.in. z wypożyczania i remontów. Instrumenty Kerntopfa należały do najbardziej znanych i cenionych. Szczytowe powodzenie przypadło na 1880–1912. Koncertowali na nich m.in. H. Bauer, B.M. Domaniewski, A.N. Jesipowa, J. Hoffman, A. Kątski, H. Melcer, A. Michałowski, I.J. Paderewski, A. Reisenauer, P. Schlocer, A. Szumowska, R. Strobi, J. Śliwiński, J. Turczyński, J. Wieniawski, W. Wiślicki. Wytwórnia budowała również cenione instrumenty stylowe, m.in. w 1901 pianina w stylu zakopiańskim według projektów S. Witkiewicza i E. Kovatsa (jedno z nich zakupione przez kupców warszawskich dla cara Mikołaja II), 1902 stylowe fortepiany dla rezydencji carskich w Spalę (w latach międzywojennych instrument w warszawskich Łazienkach) i Skierniewicach. 1924 firma rozpisała konkurs na projekt pianina, wygrany przez Jana Szczepkowskiego i Edwarda Trojanowskiego. W fabryce konserwowano m.in. 1898 fortepian S. Moniuszki zbudowany na początku XIX w. przez Niecielskiego z Nowosiółek, 1903 harmonikę szkolną po J. Sikorskim.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kerntopf · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.