Wytwórnia uczestniczyła również w wystawach warszawskich 1881, 1888 (fortepian koncertowy systemu amerykańskiego z opancerzoną strojnicą i pianino fornirowane jaworem amerykańskim, z 3-ma pedałami – m.in. moderator), 1932/3 (m.in. fortepian w stylu Chippendale) i wystawie lwowskiej 1894 (na fortepianie Kerntopfa koncertował wówczas Ignacy Jan Paderewski). 1887 uzyskała tytuł dostawcy warszawskiego Instytutu Muzycznego. W tym czasie posiadała już tytuł dostawcy Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytutu Wychowania Panien, a po 1900 również kijowskiego oddziału Cesarskiego Towarzystwa Muzycznego i Teatrów Rządowych Warszawskich. 1884 wytwórnia prowadzona po śmierci Jana (1883) przez Edwarda i Henryka, zatrudniała 12 osób przy produkcji rocznej wartości 13 000 rb., 1885 – 30 przy produkcji 100-200 instrumentów wartości 50–60 tys. rb., 1888 – 60 osób. 1892 do firmy przystąpił trzeci syn Jana – Józef. W tym okresie wytw. zatrudniała 44 osoby przy produkcji rocznej wartości 64 000 rb. (36 000 rb. – fortepiany, 28 000 rb. pianina). Po śmierci Edwarda (1901) fabrykę wyposażono w silnik parowy. 1903 zatrudniała 28 osób, 1906–13 – 30–60 osób. Od 1909 mieściła się w nowym budynku fabrycznym (ul. Przemysłowa, dawna fabr. J. Małeckiego), wyposażona m.in. w silnik gazowy 7 KM, strugarkę, 2 piły taśmowe, piłę tarczową i wiertarkę.