thumb|upright=0.8|Pierścień z żadu z wyrzeźbionymi smokami. V w. Cleveland Museum of Art Świadomy opozycji wielkich rodów Liu Yu starał się osłabić ich pozycję, ograniczając realną władzę kontrolowanych przez nie urzędów i powierzając ją niższym urzędnikom, rekrutowanym z gminu. Osłabienie pozycji arystokracji nie przełożyło się jednak na wzmocnienie władzy centrum. Ambitni książęta walczyli między sobą - w 453 następca tronu zamordował cesarza Wena i wywołał wojnę domową. Jej zwycięzca, Liu Jin, koronował się jako cesarz (454-465), ale po jego śmierci nastąpiła kolejna wojna w rodzinie. Następny konflikt po śmierci jego następcy, cesarza (465-472), osłabił dynastię na tyle, że głównodowodzący jej armii, Xiao Daocheng, przejął w 479 władzę ustanawiając .
Dynastia Qi panowała najkrócej z czterech dynastii na południu. Jej założyciel, Xiao Daocheng (cesarz (479-482) był w podobnej sytuacji jak jego poprzednicy z Liu Song i dla wzmocnienia swej władzy stosował podobne środki. Rządy na prowincji powierzył książętom domu panującego, a przed zdradą książąt zabezpieczał się wysyłając swoich urzędników do ich kontroli. System ten jednak nie był efektywny. Dwadzieścia dwa lata rządów państwa Qi upłynęło pod znakiem wewnętrznych konfliktów i sporów.