Dwa okręty tego typu, „Saipan” i „Wright” zostały ukończone dopiero po wojnie i po krótkiej służbie jako lotniskowce zostały przebudowane na okręty dowodzenia.
Podczas II wojny światowej również Wielka Brytania podjęła w 1942 roku program budowy szesnastu jednostek typów Colossus i Majestic, określanych oficjalnie na etapie projektu jako „lekkie lotniskowce floty” (light fleet carrier). Ich powstanie wynikało z doświadczeń wojennych, które wykazały potrzebę budowy licznych jednostek, mniej skomplikowanych, tańszych i szybszych w budowie od typowych lotniskowców floty, dla zapewnienia ochrony myśliwskiej zespołów floty. Długość pokładu tych okrętów wynosiła 210 m i według projektu zabierały po 37 samolotów. Jedynie kilka z nich weszło do służby przed zakończeniem wojny. Powstałe w ten sposób okręty, mimo ich oszczędnościowego charakteru, okazały się bardzo udane i po wojnie większość została sprzedana za granicę, do kilku państw i służyła aż do początku XXI wieku.