Na przedmioty nakładano warstwy laki czerwonej i czarnej (stosowano nawet do 300 warstw), a następnie, zanim laka stwardniała, wykonywano w niej dekoracje rzeźbiarskie. Typowe dla Chin są przedmioty z czerwonej laki, ozdobione finezyjnie rzeźbionymi motywami krajobrazowymi, roślinnymi, figuralnymi, łączone z ornamentami geometrycznymi
Od XVI wieku w Chinach zaczęto wytwarzać lakę wielobarwną (laka koromandelska). Szczególnie znane są wyrabiane tą techniką parawany.
Laka japońska thumb|Zestaw czarek do sake z podstawką, ozdobione cesarską chryzantemą, jako nagroda od rządu Japonii Technika dekorowania laką pojawiła się w Japonii ok. 5000–4000 p.n.e., a jej szczególny rozkwit trwał od VI do XVII wieku. Początek rozwoju tej gałęzi sztuki w VI wieku wiąże się z przyjęciem buddyzmu przez Japonię za pośrednictwem Korei. Przez dwa następne stulecia powtarzano motywy i techniki chińskie, w IX wieku pojawiły się nowe koncepcje zdobnicze. W miejsce stosowanych przez Chińczyków symetrycznych motywów ze stylizowanymi roślinami i geometrycznymi wzorami pojawiły się swobodne kompozycje – pejzaże i scenki z kwiatami i zwierzętami. Treść tych przedstawień miała źródło w poezji, filozofii, historii.