Charakterystyka Cechy rozpoznawcze thumb|Muchołówka mała na zimowisku w Indiach thumb|Samiec (od góry) i samica muchołówki małej Bez białego lusterka na skrzydle i bez ciemnych plamek na czole i piersi. Samiec ubarwieniem bardzo podobny do rudzika, od którego różni się tym, że czerwień piersi nie sięga oka i jest na niej rozmyta, a brzegi ogona są białe. Wierzch jego głowy i policzki są szare, grzbiet i wierzch skrzydeł brązowy. Pełna szata wykształca się w trzecim lub czwartym roku życia. Białe plamy na bokach ogona (na 2/3 długości zewnętrznych sterówek, choć końce są już czarne) widać jednak zarówno u samców, jak i samic czy osobników młodocianych. Szczególnie dobrze je widać w czasie lotu (u rudzika wszystkie pióra ogonowe są ciemne). Środkowe sterówki są jednolicie czarne, co sprawia wrażenie dwóch plam na ogonie. W charakterystycznej ostrzegawczej postawie ptak pokazuje swoje białe zewnętrzne sterówki – rozpościera ogon i potrząsa nim, wydając przy tym dwusylabowe „tiidel tiidel”. Samice niezwykle rzadko mają nieco czerwieni na gardle. Obie płci mają kuper o takim samym kolorze co grzbiet, a spód ciała brudnobiały. Pokrywy nadogonowe szare, które odróżniają ją od muchołówki rdzawogardłej, mającej je czarne.