Pomiary muszą być wykonywane w kontrolowanych warunkach sinusoidalnego napięcia wtórnego, dla którego współczynnik kształtu nie odbiega więcej niż 1% od wartości 1,111.
Straty mocy, obliczane są według wzoru:
gdzie: – ilość zwojów uzwojenia pierwotnego, – ilość zwojów uzwojenia wtórnego, – wartość odczytana z watomierza w watach, – całkowita wartość rezystancji w obwodzie uzwojenia wtórnego w omach, – wartość średnia półokresowa napięcia wtórnego w woltach.
Straty mocy, odniesione do jednostki masy oblicza się z następującego wzoru:
gdzie: – długość próbki w metrach, – średnia droga magnetyczna w metrach = 0,94 (stała wartość), – masa próbki w kilogramach.
Jeśli spełnione są wszystkie powyższe warunki, to odchyłka standardowa powtarzalności pomiarów jest nie większa niż 1,5% dla pomiarów do 1,5 T w przypadku blachy nieorientowanej i do 1,7 T dla blachy orientowanej.