wówczas też współpracował z krakowskim czasopismem „Nasz Wyraz”, z chełmską „Kameną” Kazimierza Andrzeja Jaworskiego i z lwowskimi „Sygnałami”. Drukował także w „Czarno na Białem” i „Nowej Kwadrydze”. Pojedyncze jego wiersze zamieszczał „Skamander”, liczne utwory satyryczne publikowały „Szpilki”. Debiutancki zbiorek wierszy Próba powrotu ogłosił poeta w roku 1937 jako 10 tomik Biblioteki Kameny. W roku 1939, na krótko przed wybuchem wojny, opublikował swój drugi tomik Wrogi czas. W założonym przez Jerzego Kamila Weintrauba konspiracyjnym Wydawnictwie Sublokatorów Przyszłości ukazały się jego tomiki: Maski krajobrazu (zeszyt pierwszy), Płomień Pachnący (zeszyt szósty), Pieśń i chmury (zeszyt dziesiąty), Nurt listopadowy (zeszyt czternasty), przekłady Sonetów do Orfeusza Rilkego (zeszyt czwarty i dwunasty) i przekłady wierszy Borysa Pasternaka (zeszyt ósmy). W latach 1940–1941 był przyjacielem poety Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, który dedykował mu wiersze: O muzie oraz Jesienny spacer poetów, zaś wiersze: Elegię dziecięcą i Do Krzysztofa Baczyńskiego albo elegia nocy zimowej Weintraub zadedykował Baczyńskiemu. Razem spacerowali, recytowali i pisali wiersze – wspólnie napisali Widzenie przedpotopowe i Gawot. Baczyński robił także ilustracje do utworów Weintrauba.