Rok 1954 przyniósł dwa znane filmy. Pierwszy z nich to kolejny film Kurosawy, Siedmiu samurajów. Opowiadał on o grupie samurajskich wojowników chroniących bezbronnych wieśniaków przed gangiem złoczyńców. W 1960 w Hollywood została nakręcona jego wersja amerykańska jako Siedmiu wspaniałych Johna Sturgesa. W tym samym roku pojawił się antynuklearny horror autorstwa Ishirō Hondy Godzilla: Król potworów, będący początkiem serii filmów o Godzilli. Chociaż film był kilkakrotnie przerabiany na potrzeby zachodnich rynków, stał się międzynarodową ikoną Japonii i wywołał boom na filmy kaijū.
W latach 50. Kenji Mizoguchi nakręcił swoje najwybitniejsze dzieła: Życie Oharu (1952), Opowieści księżycowe (1953) i Zarządca Sanshō (1954). Hiroshi Inagaki otrzymał Oscara za film nieanglojęzyczny za obraz Samuraj (1954) – pierwszy z jego samurajskiej trylogii. Powstały głośne filmy Mikio Naruse, m.in. Jadło (1950), Ostatnie chryzantemy (1954) i Płynące chmury (1955). W 1959 pojawił się film Dzień dobry Yasujirō Ozu.
Lata 60. XX wieku W 1961 powstała Straż przyboczna Kurosawy, mająca później duży wpływ na filmy zachodnie. Coraz częściej kręcone były filmy w kolorze.