Uruchomiona w 1895 linia tramwajowa łącząca centrum miasta z Cygańskim Lasem przebiegała przez wschodnie peryferia Kamienicy. W miejscu dzisiejszego zarządu Zieleni Miejskiej przy alei Armii Krajowej znajdował się od lat 40. XVIII wieku folwark Wilhelmshof założony przez ówczesnego księcia bielskiego Friedricha Wilhelma Haugwitza.
Pod względem etnicznym Kamienica była przez wieki częścią bielsko-bialskiej niemieckiej wyspy językowej. Według spisu ludności z 1900 w 248 budynkach w Kamienicy (wraz z Olszówką Górną) na obszarze 1959 hektarów mieszkało 2619 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 133.7 os./km², z tego 1386 (52,9%) mieszkańców było katolikami, 1187 (45,3%) ewangelikami a 46 (1,8%) żydami, 2251 (85,9%) było niemiecko-, 332 (12,7%) polsko- a 2 (0,1%) czeskojęzycznymi. Do 1910 roku liczba mieszkańców wzrosła do 3425, z czego 3389 zameldowanych było na stałe, 1943 (56,7%) było katolikami, 1421 (41,5%) ewangelikami, 61 (1,8%) żydami, 3128 (92,3%) niemiecko-, 257 (7,6%) polsko- a 4 (0,1%) czeskojęzycznymi. Spis policyjny przeprowadzony w grudniu 1939 wykazał 3979 mieszkańców, z tego 2729 (68,5%) Niemców, 320 (8%) Ślązaków, 809 (21,3%) Polaków i 80 (2%) Żydów;