W VII wieku Afryka Północna stała się jednym z głównych obszarów ekspansji arabskiej. Wojska muzułmańskie stopniowo przesuwały się na zachód, napotykając zarówno siły bizantyjskie, jak i lokalne chrześcijańskie królestwa berberyjskie. W 698 Arabowie zdobyli Kartaginę, co oznaczało ostateczny upadek bizantyńskiej Afryki i rzymskiego systemu administracyjnego.
Gospodarka mały|Prace w winnicy w Caesarei Gospodarka Mauretanii Cezarejskiej opierała się przede wszystkim na rolnictwie, hodowli oraz handlu morskim. Archeologia wskazuje na istnienie licznych gospodarstw rolnych wyposażonych w tłocznie i urządzenia do przetwarzania produktów rolnych, szczególnie oliwy. Produkcja rolna była częściowo przeznaczona na rynek lokalny i regionalny, a nadwyżki trafiały również do handlu międzyregionalnego. Ważną rolę odgrywały porty, zwłaszcza Caesarea, które łączyły prowincję z pozostałymi obszarami rzymskiego basenu Morza Śródziemnego.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Prowincje rzymskie