Caesarea stała się siedzibą namiestnika Mauretanii Cezarejskiej. Klaudiusz nadał jej również status colonia, co wzmacniało jej znaczenie w rzymskim systemie administracyjnym. Miasto rozwijało się jako ważny port i ośrodek handlowy. W okresie cesarstwa jego ludność mogła sięgać około 20 tysięcy mieszkańców. mały|Ruiny rzymskiej Tipasy, wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO Obrona prowincji opierała się przede wszystkim na oddziałach pomocniczych rozmieszczonych w fortach. W przeciwieństwie do najbardziej zagrożonych granic imperium Mauretania nie była obszarem stałej koncentracji dużych sił legionowych. Rzymska obecność wojskowa koncentrowała się w strategicznych punktach oraz wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych. mały|Prowincja w granicach diecezji Afryki w IV wieku Za panowania Dioklecjana przeprowadzono szeroką reorganizację administracji imperium. Mauretania Cezarejska została podzielona, a jej wschodnia część została wydzielona jako odrębna prowincja , ze stolicą w Sitifis. Sama Mauretania Cezarejska zachowała Caesareę jako stolicę. Po reformach prowincje Mauretanii znalazły się w prefekturze Italii w diecezji Afryki.