W 1664 roku podczas wojny z carem, wyprawił się aż pod Moskwę. W roku 1668 został strażnikiem wielkim koronnym oraz pułkownikiem. Potem walczył z Turkami. Ceniono go wysoko i powierzano mu najtrudniejsze zadania. W 1671 brał udział w bitwie pod Kalnikiem i bitwie pod Bracławiem.
Elektor Jana III Sobieskiego z województwa sandomierskiego w 1674 rokuVolumina Legum. T. V. Petersburg, 1860, s. 150.. Był jednym z najbliższych współpracowników Jana III Sobieskiego. W swych mowach sejmowych zagrzewał do starcia zbrojnego z paraliżującą rządy (liberum veto), a nawet działania zbrojne (Święta Liga), opozycją.
Wziął udział w wyprawie na czambuły tatarskie, podczas której w zwycięskiej bitwie pod Komarnem dowodził jedną z dwóch grup wojsk hetmana Sobieskiego. W bitwie pod Chocimiem spadł z koniem z naddniestrzańskiej skarpy, lecz przeżył. Poseł na sejm koronacyjny 1676 rokuKrystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 247.. Poseł sejmiku opatowsakiego na sejm 1677 rokuRobert Kołodziej, Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 587.. Był posłem na sejm 1678/1679 rokuVolumina Legum. T. V. Petersburg, 1860, s. 268..