Później razem z Władimirem Lachowem jako załoga podstawowa trzeciej stałej ekspedycji na Saluta rozpoczęli przygotowania do lotu Sojuza 32. 1979 – od 25 lutego do 19 sierpnia uczestniczył w długotrwałym locie na pokładzie Saluta 6. Wystartował do niej na pokładzie statku Sojuz 32. 1980 – w lutym członek czwartej ekspedycji – Walentin Lebiediew – podczas szkolenia doznał poważnej kontuzji. Na dwa miesiące przed startem na jego miejsce wyznaczono Walerija Riumina. Załoga Sojuza 35 dowodzona przez Leonida Popowa wystartowała w kosmos 9 kwietnia a powróciła 11 października 1980. Riumin jest do dzisiaj jedynym kosmonautą, który na przestrzeni 20 miesięcy odbył dwie długotrwałe misje. 1982–1989 był kierownikiem lotu obiektów konstruowanych przez zjednoczenie Energia. Były to stacje kosmiczne Salut 7 i Mir, statki kosmiczne Sojuz i transportowce Progress oraz wahadłowiec Buran. 1986 – w czerwcu został zastępcą głównego konstruktora Zjednoczenia Naukowo-Przemysłowego „Energia” (НПО „Энергия”). 1987 – 28 października opuścił oddział kosmonautów w związku z przejściem na emeryturę. 1997–1998 – w lipcu 1997 międzyresortowa komisja państwowa wybrała go do lotu na wahadłowcu podczas misji STS-91. 5 września 1997 rozpoczął szkolenie w Ośrodku Kosmicznym im Johnsona.