chlorodiazepoksydu, diazepamu, klorazepanu, lorazepamu lub oksazepamu), klometiazoluW leczeniu zespołów abstynencyjnych leki benzodiazepinewe, jako bezpieczniejsze, zastąpiły rutynowe stosowanie klometiazolu, wiążące się z ryzykiem niepożądanych reakcji prowadzących do kumulacji wydzielin w drogach oddechowych i niewydolności oddechowej., klonidyny lub naloksonu. Dawkowanie tego rodzaju leków każdorazowo musi zostać indywidualnie określone przez doświadczonego lekarza. Przed podaniem owych leków konieczne jest m.in. potwierdzenie całkowitego braku substancji we krwi ze względu na zagrażające życiu interakcje tj. depresję ośrodka oddechowego. Zespoły abstynencyjne o wysokim nasileniu mogą wymagać przejściowego stosowania wysokich dawek leków działających na receptory benzodiazepinowe, nawet kilkukrotnie lub kilkunastokrotnie większych, niż dawki stosowane z innych wskazań np. takich jak sedacja. Następnie dawki tych leków są stopniowo redukowane aż do ich całkowitego odstawienia w ciągu 4–7 dni. Celem opanowania objawów wytwórczych przejściowo, jako leki dodatkowe, mogą też zostać zastosowane leki przeciwpsychotyczne, np.