Leonard zakładał pobożne stowarzyszenia i konfraternie. Propagował cześć do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu. Był jednym z pionierów ruchu, który doprowadził w XIX w. do ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP i apostołem nabożeństwa 3 Zdrowaś Maryjo o śmierć szczęśliwą. Propagował nabożeństwo do Imienia Jezus. Polecał wiernym wypisywanie tego imienia na drzwiach domów i mieszkań. Za zgodą papieża założył Drogę Krzyżową w rzymskim Koloseum, co uratowało ten zabytek od całkowitej rozbiórki, gdyż traktowano go do tej pory jak kamieniołom. Osobiście erygował 571 Dróg Krzyżowych w kościołach na terenie Italii.
Od maja do listopada 1744 Leonard głosił misje ludowe na Korsyce, która wówczas należała do Republiki Genui. Gdy w listopadzie 1751 apostołował w Bolonii, papież Benedykt XIV wezwał go do Rzymu. Misjonarz powrócił do klasztoru na Palatynie 26 listopada 1751 i tego samego dnia zmarł. Cela zakonnika została zamieniona w kaplicę. Relikwie znajdują się pod ołtarzem w kościele franciszkanów na Palatynie w Rzymie.