W tym czasie Wołczyn położony był w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 106.. thumb|lewo|Budynek Urzędu Gminy w latach 30. XX wieku lewo|thumb|Plebania w 1938 r.
Świetność Wołczyna skończyła się wraz ze śmiercią Michała Fryderyka Czartoryskiego (zm. 1775). Jego spadkobiercy tu nie rezydowali, co zarówno dla samego założenia pałacowego, jak i miasteczka łączyło się ze znacznym regresem. Kolejnymi właścicielami Wołczyna byli wnuczka kanclerza, Izabela z Flemmingów i jej mąż Adam Kazimierz Czartoryski, a od 1812 r. ich syn, Konstanty Adam. Samo miasteczko pozostawało wówczas pod zarządem Skarbu Rosyjskiego, a ze znaczących obiektów odnotowano w nim murowany ratusz. Zapewne podczas wojen napoleońskich spłonęła cerkiew greckokatolicka. Stojącą do dziś przy rynku miasteczka zbudowano już jako prawosławną, po kasacie Unii w 1839 rAnna Oleńska, Marcin Zgliński, Polesie jako region artystyczny w dawnej Rzeczypospolitej. Uwagi po pięciu latach inwentaryzacji kościołów i klasztorów rzymskokatolickich województwa brzesko‑litewskiego. W: Stan badań nad wielokulturowym dziedzictwem dawnej Rzeczypospolitej, tom 4, red. Wojciech Walczak i Karol Łopatecki, Instytut Badań nad Dziedzictwem Kulturowym Europy, Białystok 2013, s. 805-808 . ISBN 978-83-934920-7-7 .