Kompostowanie zostało ocenione jako najmniej użyteczne, ze względu na konieczność składowania na wysypiskach odpadów niebezpiecznych, natomiast piroliza wydaje się najlepszym rozwiązaniem, ponieważ produktem jest tu użyteczny gaz pirolityczny a biomasa ulega znacznej redukcji. Wśród metod utylizacji wymieniono: spalenie biomasy w hucie cynku i ołowiu, spopielenie, ekstrakcja z zastosowaniem ekstrahentów oraz składowanie na wysypiskach odpadów niebezpiecznych. Spośród wymienionych sposobów spalenia biomasy w hucie cynku i ołowiu uznano za najbardziej przyjazną środowisku.
Wady i zalety metody Fitoremediacja jest akceptowana społecznie jako „zielona technologia”, co umożliwia jej ciągły rozwój. Zaletą jest także niewielki nakład finansowy na wprowadzenie i realizację tej metody w porównaniu z klasycznymi metodami fizykochemicznymi. Dodatkowo proces ten prowadzi do efektywnego oczyszczenia skażonej matrycy bez znacznego obniżenia jej właściwości biologicznych. Należy zauważyć, że obsadzanie skażonych terenów roślinami znacznie zwiększa wartość estetyczną krajobrazu. Jest to metoda dość długotrwała (może trwać nawet do 20 lat podczas oczyszczania bardzo skażonych gleb) i niosąca za sobą ryzyko przemieszczenia zanieczyszczeń do łańcucha pokarmowego, co wymaga dodatkowego zabezpieczenia oczyszczanego terenu.