3 lutego 1943 za ofiarność i odwagę został przez komendanta głównego AK odznaczony Krzyżem Walecznych, a w połowie tegoż roku otrzymał stopień majora służby stałej.
15 października 1943 roku, po wskazaniu przez konfidenta został aresztowany i osadzony w Poznaniu (Dom Żołnierza, Fort VII). Informował sztab okręgu w przemycanych z więzienia grypsach o rozmiarach dekonspiracji i ostrzegał zagrożonych. Po śledztwie 7 czerwca 1944 został rozstrzelany w obozie żabikowskim. Miejsce jego pochówku nigdy nie zostało odkryte.
Awanse podporucznik – 1935 kapitan – 1942 major – 1943 podpułkownik – 1998 pośmiertnie
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – pośmiertnie w 1948 roku (legitymacja nr 12799); Krzyż Walecznych – w 1943 roku (legitymacja nr 36536); Medal Wojska – pośmiertnie w 1948 roku (legitymacja nr 40523); Krzyż Armii Krajowej – pośmiertnie w 1987 roku (legitymacja nr 37868);
Przypisy
Bibliografia Edward Serwański, W latach okupacji niemieckiej, w: Ostrów Wielkopolski. Dzieje miasta i regionu, Poznań 1990 Stasik A., Major Jan Kamiński – życie i działalność, Toruń 1997
Jerzy Lisicki, STRZELCY GRODZIEŃSCY. Muzeum Wojska Białystok 1995, Adam Stasik, Podpułkownik JAN KAMIŃSKI - Zycie i działalność. Ostrów Wlkp.