Proces stawiania tej ogromnej konstrukcji, mającej być w zamierzeniu konkurencją dla hiszpańskiego Eskurialu, opisał w swojej powieści Baltazar i Blimunda portugalski noblista José Saramago.
Polityka kolonialna w XVIII wieku Tradycyjny sojusz militarno-handlowy z Wielką Brytanią nie spełniał pokładanych w nim nadziei. W wyniku zawartego w 1703 roku traktatu Methuena praktycznie cały proces produkcji dochodowego wina Porto przeszedł w ręce angielskie (do dziś większa część wytwórni zachowała brytyjskie nazwy, np. Offley, Sandeman, Tawny). Podobnie stało się też z Maderą, która posiadała w praktyce jednego importera. Dawało to Anglikom ogromne możliwości dyktowania cen i ilości zakupywanego wina. Nie inaczej postępował Albion w kwestii polityki kolonialnej. Wymienić tu można chociażby przejęcie Malezji oraz XIX-wieczne wydarzenia z Afryki, gdzie najzwyczajniej zignorowano zagwarantowane w Tordesillas portugalskie prawa do ziem w głębi lądu, pomiędzy współczesną Angolą a Mozambikiem. W 1911 i 1923 roku powstały brytyjskie kolonie: Rodezja Północna i Rodezja Południowa (dzisiejsza Zambia i Zimbabwe).